MOR KOYUN

Fa-Re-Mi?

2012-01-17T18:47:00.000-08:00

Eveeeet, bebekti cocuktu ne yazayim demistim en son degil mi? Sopasi yok iste ayni gun yuzyil anlatacak konu cikti hanemize. Hikayemiz hala sonlanmis degil ama anlatmaya baslayalim bakalim.

Malum nedenlerle gundelik hayatima geceleri vampir gunduzleri zombi olarak devam ettigim su gunlerde pek olagan gecenin bir koru kalkmalarimdan birinde mutfakta olagandisi bir seyler hissettim. Bir garip his filan degil bildigin tikirti pitirti filan. Sesin kaynagi firin dolaylari olunca her zamanki gaz basinci tikirktilaridir dedim gectim. Sonra, gecelerden bir gece, sabaha karsi ev turumu tamamlamak uzere mutfaga girdim, es zamanli olarak 'bir sey'de ocak ustunde duran caydanligin altindan ocak araligina girdi. Yaziiiik, acele etti belli ki kafasi mi kuyrugu mu bilmem pit diye caydanliga carpti. O an bunu dusunmedim tabii. Uykusunun en tatli yerine dalarak, evin erkegini mutfaga surukledim. Allasen bi bak, kesin 'bi sey' var derken gozluklerimi takip tahmin ettigim seyi kendim gormemekte israrciydim. Vel hasil Ratatui'den ufak, Jerry'den sevimli dostumuz biz kapidan mutfagi gozetlerken babasinin tarlasinda gece gezmesine cikmis gibi cikti caydanligin altindan. Bizde film koptu tabi..

Boyle seyler hep annelerin filan basina gelir halbuse. Evinde fare kovalayacak kadar buyumusum haberim yok. Sabahi zor ettik. Apartmanin bocekcisi varmis megersem. Edvardo. Cagirdik, geliyorum dedi. Ninja kaplumbagalarin Splinteri gibi bir adam. Bond cantasiyla geldi. Isini ciddiye aliyor belli ki.. Olayi anlattik, yeri tarif ettik. Cesurmus baya Jerry, normalde firin ustu kadar yuksege cikmaz bunlar, dedi Edvardo. Firini one ceker cekmez bizim Jerry disari atti kendini. Git bi saklan di mi? Hem cesur hem mal. Edvardo fareden daha mal cikti. Elinin altindaki fareyi duvardaki delige geri kacirdi. Deligi kapatti. Is tamam dedi. Cok ikna olmadim ama el mahkum. Mutfaksiz nereye kadar?

Ayni gun mutfagi dezenfekte ettik. Oh dedik yarin da dolap iclerini yikamaya baslariz yavas yavas.. Aksam oldu. Yatmadan mutfagi bir dinliyeyim dedim espriyle karisik. Parmak ucumda yaklastim kapisina, uzak kosedeki firina dogru uzattim kulagimi dinliyorum derken ayak parmagmin ucunun dibinde hareket eden 'bir sey'... Sonrasini hatirlamiyorum... Muhtemelen fare de hatirlamiyordur. Zira kendini bir kosu buzdolabinin altina atti.

Sabaha kadar koltugun en tepesinde oturup internetten kiralik daire aradim. Uygununu bulsam ertesi gun tasinacaktim.

Piskin Edvardo ayni cok bilmis edayla geldi sabah. Hani delige kovalamistin sopaynan? yine cikti kacmasam ustume basacakti suursuz, der gibi baktim. Koku bascavusun eseginden mi geliyor, der gibi geri bakti. Firini cekti, onceki gun kurdugu kapana takilmis fare lesini aldi gitti. Bu fare o fare miydi, delikten geri mi gelmisti, yoksa ailecek mutfagimiza mi yerlesmislerdi gibi sorularimi siraladimsa da Edvardo cevap vermedi.

Pesinden yine mutfak dezenfektasyonu. Dolaplarin icini indirmece, silmece, silmece, silmece... Evin diger isleri alip basini gitmece.. Yavrimin uykusu duzeni muzeni bitmece.. Mutfaktan, yemek pisirmekten ve yemekten tiksinmece..

Bitti mi?

Bilmem.

Ben mi?

Artik ayni ben degilim. Paranoyak ile psikopat arasinda bir yerdeyim.

ce-eeee

2012-01-12T00:01:00.000-08:00

koskocaman Aralik ayi gecmis tek kelime etmeden. sene bitmis filan.. bir de ustune tabakhaneye yetistirircesine Ocak surup gitmekte. bu ne acele? burayi bir anne bebek blogu haline getirmek istemiyorum, der dogum yapan karizmatik blogger kisileri. onlar bir cay koyadursun ben bu beyanata yeme bizi necati, derim ancak. gunumde gecemde omrumde beynimde, ozet geceyim bende su gunlerde anne'likten baska bir sey yok ki anlatayim. gunluk toplamda bir bilemedin iki saatlik joker haklarim belirdiginde: banyo mu uyku mu, tuvalet mi uyku mu, yemek mi uyku mu, kisisel bakim mi tabiiki uyku sorularina yanit ararken hakkimi kaybediveriyorum cunku bazen oylece -mal gibi- durmadan durmaya da ihtiyac duyuyorum.

diz ustume daha cok bilgisayar daha az bebek yerlestiginde daha cok yazabilmek temennisiyle, iyi seneler.

Astroloji

2011-11-10T14:33:00.000-08:00

KOVA (21 Ocak - 19 Şubat)

Artık bazı gereksiz insanları hayatınızdan çıkarmanın vaktinin geldiğini düşünüyorsunuz. Hayatınızdaki pek çok insanın da sizin için benzer düşünceleri paylaşıyor olmaları sayesinde bu süreçte pek fazla zorlanmayacağınızı söylemek istedik. Herkes gereksiz bir sen çok lazımsın di mi? İbiş. Çık git hadi okuma bi daha bu sayfayı da...

devami...www.zaytung.com

Bebek kullanim kilavuzu: Bolum7-Reflu'ye Giris

2011-11-02T13:05:00.000-07:00

Elinize bu tip bir kitap aldiginizda sayfalari atlayip dogrudan 7.bolume yoneliyorsaniz Reflu de coktan size girmis demektir. Gecmis olsun. Ha nasilsa giren girmis artik acilmaz diyorsaniz fena halde yaniliyorsunuz zira icerde acilimi saglayan kombinasyon reflu ve kolik bir arada, ayni anda.. Kesin kayninizin bebeginde de vardir ama olan biteni bir de ben anlatayim.

Esin dostun annenin teyzenin, ayni yolu tepmis her ebeveynin bildigi ancak bebe dogup da yeni annebabayi darlayana dek soylemedigi uzre, bebekler hayatlarinin ilk kirk gununde sinirsizca uyuyup, futursuzca icip, ekseriye parca tesirli s.cip, anlamsizca agliyorlar. Aglama dinamikleri o kadar da tahmin edilebilir degil. Alti temiz, kani tok, kis uykusundan uyanmis, sekiz on parca gegirmis bir bebek bazen sirf ip.nelik olsun diye aglayabiliyor. Hakli sebepleri var tabii. Ekmek elden su golden sicak sakin ortamindan cikip gelmis ustelik her yonden henuz tam pismemis. Kendisine ilim bilim ve halk dilinde bicilmis ortalama alisma suresi kirk gunden sonra hala her dilegi yerine getirilmis bebe susturulamiyorsa 'hele bir uc aylik olsun gecer merak etme' tesellisine kanilmamali, problem arastirilmali..

Bizdeki versiyonun teshisi nispeten kolaydi zira yavri henuz iki haftasi dolmadan ictigini burnundan getirme yanlisiydi. Mideye gitsinler midede kalsinlar, bestesinin guftesini iste o siralar yazdim. Ortalama 30 dakikalik her yemek-ki yenidogan bir yavri icin gunde 10 ila 12 kez tekrarlanan islem sonrasi, doydukca uyumaya meyleden yavriyi 20 dakika dik tutmak, ortalama 20 dakika gazini cikarmak icin sirtini pitpitlamak ve hala uykudan eser kalmissa uyutmaya calisirken 2 saat limitini doldurmus yavrinin yeniden acikmasiyla basa donulen bir kisir dongudeydik. Beslenme haric dongunun neredeyse tamaminda aglayip debelenen iki avuc buyuklugunde insan formunu sakinlestirmenin en verimli yolu yaratici besteler esliginde ziplamak ve oturarak ziplamanin en iyi yolu pilates topuydu. EbruSalli topun ustunden bu kadar ziplamis midir emin degilim..

Anlam veremedigim bir baska nokta ise, annane ve babannenin, bebe pankart acip 'midem cok pis yaniyor, bi soda var mi haci?' demedikce, sorunu her bebegin gaz, aglama, kusma normallerine benzetmekte inat etmeleri. Hayati kirk gunden ibaret de olsa bebe her yemek sonrasi kafayi arkaya atiyor (yemek borusunu uzatma, mideden gelen asiti geciktirme cabasi), oguruyor ancak kusmuyor (gizli reflu-mideden gelen nevaleyi kusmayip yeniden yutuyor, yol hem gelis hem gidiste yaniyor), saat basi yemek istiyor (yanma hissi sutle geciyor), gunduz neredeyse hic gece bir batimda iki saatten fazla uyumuyor uyudugunda illa ki aglayarak agiz sapirtisiyla uyaniyor ise sevgili okuyucu kayninizin bebeginde reflu var demek oluyor..

Neyseki tip ilerlemis, ilac milac veriyor doktor birseyler ama bu sefer de omrunuzun bebekli ilk kirk gununde el kadar bebege ilac verilir mi, ya kendiliginden gecerse ikilemlerinde buluyorsunuz. Ozene bozene alip cicili bicili dosediginiz yatak yerine sambriyel lastiginden hallice 45 derece egimli yastikta yatiyor dik uyumak adina. Doseginin bir ucunu yukseltip egim veriyorsunuz bir umut yataginda uyusun diye ancak kafayi tutmaktan aciz minnak daha arkanizi donmeden yatagin sagina soluna yuvarlanmis ve pek kiymetli uykusunu ziyadesiyle dagitmis oluyor.. Biz 6 hafta sonrasi aglama siddetine dayanamayarak basladik ilaca. Ilacla beraber gunluk periyodik gaz aglamalarini kesmek adina anne kisisi olarak ben sut ve sut urunlerinden, bir takim yesil sebzelerden, soyadan, portakal ve mandalinadan, sarimsaktan ve domatesten vazgectim. Artik pirinc ya da badem sutumsu icip vegan reyonlarinda takiliyor hayatin yine de guzel olabilecegini iddia ediyorum. Yavri mi? Daha az agliyor, daha az kusacakmis gibi ve daha cok uyuyacakmis gibi yapiyor. Yine de oldukca sakaci, bir gun digerini tutmuyor ve 'iyi cocuk' madalyalarini bir alip bir veriyoruz. Temennimiz 6 aya kabusun tamamiyla bitmesi.

Su yaziyi kac haftada tamamladigimi da sonuna not etmeliyim: 4.

40

2011-10-18T11:51:00.000-07:00

Bugun kendi evimden kovuldum. Elime cuzdan telefon verip hava almaya gonderdiler. Ben yine de fazla uzaklasamadim. Apartmanin alt katindaki Starbaks'tan papatya cayimi alip camdan disariya, sapsakin hayata bakakaldim. Camdan bakiyormus gibiydim aslinda ama uyuyor da olabilirdim. 40 gundur bir batimda iki saatten fazla uyuyabilmis degildim ki cok zaman o bir batima bile batamayabilmistim. Evdeki hangameye nispet sokakta herkes ve hersey yerli yerindeydi. Sanki hic bir sey degismemisti ama hadi canim ordandi..

Elimde cay camdan disari dalmisken arkamda dukkanin kapisi gumledi. Al uyandi iste, kim o kapiyi carpan serefsiz panigiyle sicradim yerimden. Salaktim zira evde degildim ve kucagimda yuzde doksani gazdan ibaret yavrim yoktu. O kucucuk bedenin neresinde basincliyordu bu gazi belki de hic ogrenemeyecektim. Tipki, o tiptiz, ciglikli aglama sesini kucucuk bedenin neresinden cikardigini hic bilemeyecegim gibi..

kuslar filan

2011-10-11T12:22:00.001-07:00

suursuz kuslara bayildigimi yazmis miydim?

dogum hikayem

2011-09-13T22:46:00.000-07:00

dogurdum.

iste boyle bir sey

2011-07-28T18:03:00.000-07:00

Uzun sure yazmamanin soyle de bir problemi var sevgili sabirli okur. Ansizin aklina antin kuntin bir sey geliyor, yazilir ki bu diyorsun paylasmak istiyorsun milyonlarla... Gel gor ki 5 haftadir zirnik yazmamissin bloga, onca sessizlikten sonra yazmaya deger mi simdi bu, hah yazdin da ne oldu muhakemesine girdigin anda kaybediyorsun sevki mevki. Koyuveriyorsun gidiyor. Haftalarca bos kaliyor meydan sonra.

Ne mi yazacaktim? Sirke diycektim. Ne mubarek bir olusummus ki, yuzyildir sinirimi bozan, unutup unutup her giydigimde pis bi koku var sanki ama ne arastirmasina girip kendime ulastigim, camasir makinasinda islak bekletilmis tiksinc tisort kokusunu tek hamlede yok etti. Gururdan catlayabilirim.

Eh sessizlik bozulduguna gore artik akla gelen her turlu anlamsizlik yumurtlanabilir.

canli model

2011-06-16T13:29:00.000-07:00

beklenenin aksine 'odtulu genc' sifatina uygun (kareli gomlek, kargo sort, sandalet, ensede ciliz at kuyrugu) bir erkekti. soyunmayacak olmasi erkek ya da kadin olmasini onemsizlestiriyordu zira cizip boyanacak en komplike form gomlek kareleriyle sortun kat yerleriydi.. onceleri komik, dorduncu tekrardan sonra urkutucu olan asil sey, sirt cantasindan sarkan solunum borusuyla derse katilan teyzenin, model dostumuza israrla gomlegini ne zaman cikaracagini sormasiydi. teyzeye uygun bir dille ve artik gulumsemeyerek modelimizi bu haliyle cizecegimiz soylendiyse de odtulu gencin uzak bir noktaya sabitlenmis gozlerindeki tedirgin ifade oldukca eglenceli ve gormeye degerdi...

yerlestirildigi koltukta, 4. edward pozunda durmadan duran canli bir modeli, yerlestirildigi tabakta durmadan duran birkac armuttan farkli kilan neydi, iste bundan cok emin degilim. ilk ve son hafta boyamalarindaki bariz teknik farkini kabul etsem de, bu dersle ilgili beni neyin tam olarak memnun etmedigini hala anlamis degilim. sanirim kafamdaki kursta salt teknik ogrenecek, ogrendigim her yeni ilgincligi asil bicim ve renkleriyle alakasi olmayan cizimlerime uygulayacak, canli modelin sortunun gercekte ne renk olduguyla kafayi bozmayacaktim.

bilmem, belki memnuniyetsizligimle ilgili yaniliyorum, derse ve canli modele haksizlik ediyorumdur. bildigim tek sey tekduze, icinde esneme payi olmayan ve ortama konuyla alakasiz acilardan bakmaya elverissiz durumlara tahammul edemedigim.

skinny

2011-06-06T12:44:00.000-07:00

aklimda yazacak hic bir sey yok. her sabah gazeteyi aciyor suruynen ilginclik okuyoruz zaten. bir de buraya yazmanin ne alemi olabilir? sipsicak ve nemli gunlerde sip sip terliyor, survivor'da konusan yasam formlarini inceliyor, 14 yillik antika masamizda uzun ve lekeli kahvaltilar esliginde cay iciyoruz. her sey iyi hos ancak cay gercekten de harareti keser mi henuz karar veremedik...

resim mi? yo yoo kurs arkadaslarimdan biri poz vermedi hayir, iskelet bey/hanim getirmisler sinifa. cizdik boyadik. bizzat kendiminkini kirdigimdan biliyorum, o gogus kafesi kemikleri ne karmasik bir ortam! resim yaparken icimin bu kadar daralabilecegini hic tahmin etmezdim dogrusu. haftaya canli model geliyormus, portre calisacakmisiz.. su ana kadar calistigimiz modeller ve kirik hayaller sebebiyle biraz tedirgin oldugumu soyleyebilirim.

çokzel film

2011-06-02T09:16:00.000-07:00

lost

2011-05-13T12:50:00.000-07:00

son yazdigim post nereye gitmis olabilir? sifremi ele mi geciren var? o sifrenin ygs'yle alakasi yok yanliz.. kendi portremi ayni anda armut ve biyiksiz osym baskanina benzetmis oldugum icin basina bir is mi geldi? 'kendimmis megersem' adli yazinin arama sitelerinden geride cache'inin dahi kalmadan yok olmasi da ne demek? lost adasi mi lan bu blogspot?

bak sinirimden guluyorum. nerde bu post?

kendimmis megersem

2011-05-11T14:26:00.000-07:00

sevgili blog,

'yetti canima armut' nidasiyla fitne karistirdigim resim dersi, bugun 'al sana armutun en alasi' tadinda kompozisyonla karsi ataktaydi. ben sinifa dalip orta yerde cizilecek obje ararken her birimize kucuk birer ayna dagitildi ve kendimizi cizip boyamamiz istendi. soz konusu objeyle yapilabilecek kompozisyona herhangi bir kompostoyu tercih ederdim dogrusu, zira yaptigim resmi gece gorsem korkabilirim. meger ben ne cirkinmisim yaleppim. az biyik olsa ki boyamak cok daha kolay olurdu eminim aynen ve sehven osym baskaniyim. ya da bunca haftalik manset fotosundan sonra aynada kendim yerine adami goruyorum ne bileyim. muhim olan insan gibi boyamakmisti, insanin yuzunde cizgiler degil renklerin ustuste bunmesinden olusan golgeler varmisti ve ilk self portre denemelerinde burnun donuza benzemesi gayet de dogalmisti zaten ama resmen tipimden nefret ettim..iste bir gun daha boyle gecti.

hadi opt.

(resim mi? azz sonra..)

guzel yazi defteri

2011-05-04T06:57:00.000-07:00

Aylardan mayiz olmus, hava isinmis, etraf cicek bortu bocege donanmis, ustelik hidirelleze birgun kalmis bende ses seda yok. niye blog? cunku bir pisirganlik, bir kokmaz bulasmaz tavsanbkculugu, bir efendime diyim sessizsedasiz yasayip gidivermecilik cokmus ustume, gecmiyor. kendimi bir suru bilmedigim ise bulastirmis olmam ve her gun yeni bir projeyi masaustunde beklesenlerin arasina katistirmam, buna ragmen icten yanmali motor tadinda kendim calip kendim oynamam da ilginc..

silkelenip kendime gelmeli, yeniden yazmaya paralel cubuklarnan isinarak baslamali.

////////////////////////////////////////////////////////

Egitim sart

2011-04-22T07:28:00.000-07:00

bu kez yoklugumda hic kitap okumadim.. BehzatC serisini saymazsak. yoklugun blogger'in kapali olmasiyla da alakasi yoktu aslinda. buyukbaslarin da dikkat cektigi gibi, blog bir tur sport olsa gerek. bir kere uzaklastin mi geri donmek, yeniden rutine baglamak zaman aliyor. hem zaten mezuniyet sonrasi bizzat havada gorunen leylek olarak calisan ben, bu sene kendi evimin leylegiyim. hayatimda artik ne gezi yazilari ne de girdigim ortamlardaki anormal insan manzaralari var.. derken gectigimiz ay vakit bu vakittir diyerek kendimi bir atolyenin suluboya kursuna dahil ettim.

baslarken umut doluydum. omru hayatim boyunca kendi kendime suluboyamis, cok istedigim halde degisik tekniklere bir turlu nail olamamistim. haftaici sabah erken kalkip gittigim ilk derste, sinifin yas ortalamasi 90'di ki ortalamaya ben de dahildim. boylelikle daha ilk gunde sanatin olumsuz oldugunu gozlerimle gormustum. yine de ders esnasindan agzimdan cikani kulagimin duymasina ozen gosteriyordum zira bazen bos bulunup, normal zamanlarda gayet komik olabilecekken hurmeten gomulmemis teyzelerin arasinda sakil duracak espriler yapabiliyordu insan.. kimbilir bitirmek icin ne kadar vaktimiz vardi?

ilk derste yasadigim bir diger sok ise pambik teyzelerin cevreledigi sutunun ustunde, kosesinden sari ampulle aydinlatilmis kase icindeki plastik armutlardi. belli ki suluboyamaya 'still life' ilen baslayacaktik. adi ustunde 'durmadan duran' yapay armutlar su dunya uzerinde resmetmekten en hoslanmadigim varliklardi.. cizmeye istedigimiz armuttan baslasak kac yazardi. yuzyillardir mucadele ettigim, basima nice isler acan, 'yap denileni yapmakta zorlanma' huyum butun hatlariyla studyodaydi.. ustelik usta Rachel'e gore gordugun armudu birebir cizmekten ziyade, gordugun armudun rengini birebir boyamakti asil mesele. yuzyillardir minyatur tadinda suluboyalar cizip guaj boya kivaminda istedigi renge boyayan beni egitmek hic de kolay olmayacakti..

tip (doktora) dilinde procastination olarak bilinen, mevcut surenin yaridan fazlasini kendini baslamaya ikna etmekle tuketip, bitis suresine yaklastikca heyecan, keyif ve basari duyma geni doktorayla kisilige kazinmisti bir kere..nitekim, yumurta kapiya dayanmadan is bitirmeme prensibimi hemmen kosullara adapte ettim.

bir aya yaklasan dersler sonucunda hala, uc saatlik surenin ilk kirkbes dakikasini gunden gune pozisyon degistiren armut, kase, sise, kitap vesaireyle baglanti kurmak, ikinci kirk besi de figuru dogru oranlarda birebir onumdeki kagida cizmek icin harciyorum zira boyamaya basladigimda fark ettigim oran yanlisligi, bende, bir kosu sutuna ulasip armutlari kendi cizdigim pozisyona sokma istegi uyandiriyor.. suluboyanin temelleri, cesaret surat ve entrika kalan surede beni yeterince mutlu ediyor. gozum cizecegim seyi bir kosesinden isirdi mi gerisi kendiliginden geliyor.. yine de baslangic bazen o kadar sikintili oluyor ki, onumdekiler yerine gordugum nevalenin arkasinda tek gozunu kismis dili disarda nevale cizen teyzeyi cizmemek icin kendimi zor tutuyorum. tipki makale okumak yerine, elimi cizen elimi cizmek gibi..

test

2011-04-21T19:16:00.000-07:00

acilmis diyollar, dogru mu Necatiabi?

1nisan

2011-04-01T09:54:00.000-07:00

Nisan'in en sevdigim ay olmasi sebebiyle, kuslari pembeye,

bulutlari da maviye boyadim.

Saka saka. Nisan yapacagini yapmis, ben fotografladim.

bloguma dokundum

2011-03-18T01:27:00.000-07:00

gozler aydinmis, blogspot yasagi kalkmis. sevinelim mi? esegi kaybettirip buldurana tesekkur mu edelim? ortadaki ayibi temizleyen gozler daha iyisi kafalar aydin olsun bana yeter.

ben bu saatten sonra ancak, paldir kultur baska blog adresine tasinmak icin blogunu kurcalayip zarar veren, hatta yok eden, belki de DNS ayari degistirecem diye olmadik ayarlari kusa donduren girisimci bloggerin hakkini sorarim.

arayan olursa bardagin bos tarafindayim.

mork.lite

2011-03-03T07:42:00.000-08:00

madem ki blogspotun kokune kibrit suyu ekildi, ayip temizlenene kadar yazlik mekanimiza, hafif Turkce sozlu, cok resimli klasik kiz bloguna gecelim.

www.morkoyun.tumblr.com

not: buralar dutluk olarak ayni adreste aynen kalacak, yeniden uzun ve guzel yazilar olacak, ben ve blogspot yeniden uretken neseli calcene gunlerine kavusacak. 39 kere daha yazarsam neden olmasin?

kahraman kitapci Amazon.com'a karsi

2011-03-01T05:37:00.000-08:00

mahallemizdeki ikinci Borders da havlusunu atti. ne huzunlu bir manzara...

sartlar degisiyorsa, biz de-koklamadigi kitabi almaya cekinenler- belli ki -mecburen- degisecegiz. kitabimizi internetten siparis edecegiz.

burnumu kitap secme isinin icinden belki cikarabilirim ama, yuzyil gecse, koklamadan okudugum-elektronik-kitabi anlayabilmem mumkun degil.

ben zaten goremedigim-lenssiz- zaman da iyi duyamiyorum...

discimin her randevuda, sol alt cenem yerine burnumu uyusturduktan sonra sinirle soyledigi gibi: baglantilarda problem var.

nereden nereye.

bogazlar sorunu

2011-02-17T15:49:00.000-08:00

bu burda biraz dursun sonra yine yerim ben.

32

2011-02-14T19:47:00.000-08:00

bugün günlerden güzellik,
32.yaşima sefa geldim, hoşgeldim.

sempatigimiz

2011-02-09T04:10:00.000-08:00

icinde yasadigimiz binanin tahmini 100 yillik gecmisi var. vaktinin ozenilerek tasarlanan yapilarindan oldugu, giristen catiya, asansorden kapilara, her kenar ve kosede kendini belli ediyor. kadi kizinin iki kusurundan biri kendine ait park yerinin olmamasi. bunu, cadde uzerindeki sinirli sayili beles park yeri icin yeri geldiginde apartman sakinleri olarak birbirimizi itmek, ezmek ve dovmek suretiyle tatli ya da tatsiz bir sekilde hallediyoruz. digeri ise cok daha vahim. bireysel camasir yikamaya elverisli olmamasi. ustelik, param var alir makinemi koyarim mantiginin bes para etmedigi bir kanalizasyon ve elektrik tertibatina sahip. soz konusu tertibatin garipligi cok sik rastlanmayan kesintiler sirasinda sifonun calismamasiyla tecrube edilebiliyor. yani gunun en verimli aninda elektrik gittiyse gercek anlamda s.ctin. saclarimi kuruturken kahvemin suyu da isiniversin dediysen, islak sacla apartman boslugundaki salterin muhattabi oluverirsin.

durum boyleyken iki kisilik cekirdek bir ailenin azami iki haftalik birikmis kirli camasiri camasirhaneye yapilacak 3 turdan olusan seferle mumkun olabiliyor. birinci sefer bos ve temiz makine kapimi, ki her hanesinde en az 1 kopek barinan 140 daireli bir apartmandaki tuy miktarindan bahsediyoruz, ikinci sefer camasirlar bir baskasi tarafindan makineden cikarilip umumi les masaya yatirilmadan yetisme, kurutma makinesi kapimi ve transfer isleminden ibaret olurken, son sefer takir takir kurumus camasirin torbaya tepilerek eve getirilmesinden olusuyor. butun bu islem icin sefer basina odenen ucret makine basina ortalama $4.

yani sevgili okur, bir cift corap ya da bir kalem don soz konusuyken tercih hakki olmamasina ragmen, bir tisort ya da gomlegin artik yikanmasi mi gerektigine karar vermek hic de kolay degil.di. taa ki biz, bir gecenin koru, ev ve hayvanat bahcesi sessizken, yukari komsunun banyo civarindan gelen sese dikkat kesilene kadar. sesin kedi olmadigi, duzenli araliklarla vizladiktan sonra bir iki sefer ucusa gecip tamamen kesildigini fark ettigimizde lan laan laaaaaaan yoksa dedik yattigimiz yerde. bu kesinlikle bi camasir makinesiydi. elin herifi resmen aleti getirip banyosuna koymustu. ustelik gecenin koru nispet yapar gibi calistirmaya utanmiyordu.

hemen ertesi gun piyasada oldukca komik fiyatlara su alim/atim sistemine dahil olmasi gerekmeyen makineleri bulduk. yorumlari okuduk. siparis ettik. sempatigimiz geldi. haznesi bildigin kova kadar bu sirinlik abidesine ilk goruste vurulmustuk. elin herifi nasil yapti bilmiyoruz ama banyomuza sigmayacagi kesindi, mutfaga koyduk. antik musluk geometrisi sebebiyle, borusunu musluga baglamamiz haftalar aldi ama sonuc muhtesemdi. ilk posta camasir yikanip asildiginda gozlerimiz doldu. o tel askida kuruyan camasirlarin eve yaydigi deterjan kokusu, o kalorifer uzerine dizilmis coraplarin ortama kattigi gecekonmusluk, iste biz artik tam bir aile olmustuk. camasir makinesinin icadina zamaninda bu kadar sevinilmis miydi acaba?

cay ve kar

2011-02-07T14:42:00.000-08:00

yine kar yagiyor. ama bu sefer baska. buyuk buyuk ve tane tane. yavas yavas ve done done. cam onunde meyveli cay keyfi icin en saglam bahane.

halkin nabzi

2011-02-06T13:38:00.000-08:00

ayfon

2011-02-03T19:23:00.000-08:00

tarihte böğün

2011-02-02T08:40:00.000-08:00

canim kocamin, teleferikle ciktigimiz dagbasinda, isil isil sehir manzarasina nazir, bana yuzuk takdim ettigi dakikalarda, dagin etegine park ettigi arabasinin, camlarinin kirilip soyuldugu gundur. polis molis faslini takiben donuste kirik camlar uzerinde, orta yerine incir agaci dikilen romantizmin serefine gulumsediysem de dondum lan dondum ben o gece. allahsiz hirsizlar bugun boyle mi hatirlanir?

oha pencereden kar geliyor

2011-02-01T19:58:00.000-08:00

guzide sehrimiz Sikago aksam su saat itibariyla kar/ruzgar/soguk/sis/buz/tipi/firtina'nin b.kunu cikarmis bulunmakta. omru hayatimda hic karbeyaz gok ve yer yuzune simsek patladigini gormemis idim. bizzat evin icinde gormedigim baska seyler de varmis megersem. milimetrik koselerden sinsice ve resmen evin icine kar yagmis, kiyilari koseleri mumluklarimin icini doldurmus.. disari burun uzatmak soyle dursun evin ucma potansiyelinden endiseliyim.

hep acikli hep huzunlu sarkilarin kaynagini mi bulacagiz acaba, bir kere de Ankara'dan abim gelse?

turkpopklip

2011-01-30T07:01:00.000-08:00

ortalama iki haftalik yillik tatilleri saymazsak yaklasik yedi yildir Turkiye'de yasamiyorum. soz konusu zaman diliminde, ulkemin kimi alanlarda isik hiziyla degistigini gorebiliyorum. ilerlemeyen, gerilemeyen, hep ayni cizgide devam eden sayili alanlardan birini fark ettim. klip sektoru. kraltv'nin gunluk yasantimiza sokusturdugu o acayip videolar hala cok acayipler. iste bu noktada yolun basindaki popcu kardeslerimle klip cekiminde ise yarayabilecek birkac tuyoyu buradan paylasmayi boynumun borcu biliyorum.

diyelim ki, nakaratiyla iyi kotu akilda kalabilecek bir sarkiniz ve meymenetsiz bir tipiniz var ama topon listesinde bir gunlugune de olsa yer almak istiyorsunuz. cok kolay. hemen bir malzeme listesi yapiyoruz.

1. tercihen ustu acik spor bir araba: surmenize, binmenize, cekime dahil etmenize gerek yok. klibin gerekli yerlerinde sabit ya da calisir durumda yakalanacak birkac poz kafi.

2. tercihen iki yoksa bir adet kadin: bu noktada kadin'in yuzmetreden kadin oldugunun anlasilmasi yeterli. guzel ve seksi olmasi sart degil. iki bacak bir popo iki gogus ve tercihen uzun sactan ibaret kadin figurumuzun tek ama tek hassas noktasi kiyafet secimi. ne giymis lan o oyle, ilgisine nail her turlu aksesuar ve kostum basimizin taci. Kadini giydirmek degil adabiyla soymak adina kendinize guvenmiyorsaniz moda bloglarini dolasmanizi tavsiye ederim. ziyadesiyle ilham alinabileceginden suphem yok.

3. bir koltuk: halanizin cekyatindan bir adim one gitmeniz gerekiyor. gozalici bir renk bulamadiysaniz siyah da olur. sekli semali onemli degil. yeri geldiginde kendinizi, yeri geldiginde kadin figurunu, hatta sartlariniz musayitse ikinizi birden sigdirabileceginiz ergonomiyi tercih etmelisiniz.

4. issiz bir sahil: slow sarkilar icin bundan iyisi yok. caddebostan plajini kapatamiyorsaniz ver elini Sile. kisin in cin top oynayacagindan isi masrafsizca kotarabilirsiniz. tercihen uzun bir deri ceket ya da bogazli kazak edinmeyi ihmal etmeyiniz. sinanengin atkisi da olur, beyaz ya da krem. sahil boyu carpan dalgalarin fisirtisini muzigin altyapisina dahil bile edebilirsiniz.

5. aralara goruntu serpistirmesi icin ya da koltugu yerlestirmek icin insaatimsi bir yapi. camlarin kirik ve kiriklarin yerlerde gorunur vaziyette olmasini tercih ediyoruz. duvarda da tuglalar siva filan gorunuyorsa degmegin keyfinize.

6. bir hayvan, tercihen kedi. kullanimi kolay, zahmetsiz, kisin insaatta yazin sahilde her sartta koltukta sicak tutar. ustelik sempatik. dikkati meymenetsiz tipinizden kediye kaydirabilir ve hatta kullandiginiz kadin figurune aksesuar olarak takabilirsiniz.

7. danscilar. tercihen benetton katalogundan secilmis gibi olanlari. renk renk, desen desen, cins cins. insana benzemeleri, ustelik dans etmeleri kesinlikle gerekli degil. ortalikta dolasip, yer yer salinip, eksenlerinde donmeleri kafi.

8. baska baska? daha ne olsun su koskoca yedi maddeyle kac farkli kombinasyon yaratilir farkinda misin okuyucu? senin aklina gelen varsa hayir duasina paylas yorumlarda..

masaustu

2011-01-25T09:25:00.000-08:00

mis kokulu gulleri kurutma fikrinde degildim aslinda. acabildikleri kadar acip kokabildikleri kadar kokacak, yapraklar dokulup karardiginda ilk gun cekilen fotograf kalacakti geriye. meger planlari baskaymis. daha vazoda suyun icindeyken dunyanin zerafetiyle kuruyup evin gitgide azalan bos koselerinden birine yerlesmeye hazirmislar.

dunyanin kucuklugu uzerine

2011-01-18T05:55:00.000-08:00

siz hic blogda selamlasip yorumlastiginiz insanla altli ustlu komsu ciktiniz mi? sonra ayni insanla megersem bizzat kendi dugununuzde yanak yanaga cekilmis fotografinizi buldunuz mu? dunya kucuk biliyoruz artik da bu kadari da oha degil mi?

her sey, bir kahvalti vakti, camindan baktigim evin karsi daminda bir adam gormemle basladi. korkusuz kahraman kiremitman, sip sip yagan yagmurun altinda damdaki kiremitlerin kenara en yakin olanrina basmakla yetinmeyip, cati ceperindeki yagmur oluklarini uzerlerine 45 derece aciyla egilmek suretiyle temizliyordu. yercekimi, kiremitlerin yagmur altindaki surtunme katsayisi, dorduncu kat yuksekliginden yere serbest dusme hizi filan da neydi. kiremitman belli ki kendini allaha emanet etmisti, bize simit yemek duserdi.

yedigim simitin lokmalari bogazimda, elimin altindaki makinayla camdan catiya adami resimledim. sonraki hafta alakasiz bir zamanda, manzaradan parcalar basligiyla fotografi bloga aktardim. ayni gun, zaman zaman bloguna bakip aciktigim sahne adiyla Ayazma'dan gelen google earth tadinda yorumu okudugumda tam olarak ooohaa dedim. resmin cekildigi aciyla tahmin yurutulen koordinatlar birlestiginde ayazma kayimbalidem ya da kocam bile olabilir miydi?? yok artik. maillestik, haberlestik, ayni sokakta oturdugumuzu ogrendik, bir musayit vakitte pastanede bulusmaya karar verdik.

o musayit vakit gelmeden, hemen hemen es zamanli olarak ipuclarini birlestirip, sadece bir merdiven serisi inip-cikip birbirimizin kapisini caldik.. dunya bir kere daha kucuklugunu ispatladi. ayazma tadindan fazla yenmeyen elmali kekini alip caya geldi. yedik ictik neredeyse sabaha kadar sohbet ettik. cok guldum cok konustum. yuzbinyildir taniyor gibiyim ama bunu zor yoldan da olsa fark ettigime cok sevindim:)

eski yazlar

2011-01-13T15:47:00.000-08:00

mis

2011-01-12T19:04:00.000-08:00

enerji patlamasi

2011-01-06T15:29:00.000-08:00

yeni yila olabildigince sumsuk basladim. durumdan oldukca rahatsizim. yilbasi gecesi saat 11 bile olmadan uyumaya yeltendigim ve akabinde 12ye dogru uyandirilip, balkona cikarilip, geri saydirildigim icin yasadigim uykusu bolunmus hamster huysuzlugu butun sene pesimi birakmayacak gibi. endiseliyim. pili bitmis energizer davsanligindan siyrilmaliyim bir an once. disarida kar firtinasi, elimde sahlep, ustumde battaniyeyle sansim nedir?

dertli gonullere giren iste sensin zekimuren

2010-12-31T08:47:00.000-08:00

Yil bitti gitti. diyecek lafim yok. pikapta zekimuren sesini titrete titrete diyor ki: hayat bazen tatlidir. arkasindan, sevenler kanatlidir filan da diyor ama onun konumuzla alakasi olmayabilir. yeni yil kirmizi donsuz ve dileksiz olmaz degil mi? onu da hepimize zekimuren dilesin o zaman.

Hakikat olsun ruyalar.

şans

2010-12-08T07:17:00.000-08:00

Santa C. coming to town-Sacramento Edition

2010-12-07T10:42:00.000-08:00

santa c. is coming to town

2010-12-05T10:38:00.000-08:00

been there done that

2010-12-04T09:09:00.000-08:00

"...and I used to go and see her for twenty-four hours, she managed to multiply the misunderstandings between us until there were exactly sixty minutes before I had to leave; sixty minutes, just long enough to make you feel the seconds passing one by one."

(Nausea, JP Sartre)

bu sabah

2010-12-01T16:09:00.000-08:00

1 Aralik 2010, Chicago

havuc

2010-11-26T14:53:00.000-08:00

yurtdisina bir basina cikip geleceklerin bavuluna ilk atilan kalemlerden biri BereketliOlsun kitabi olabilir. soz konusu kitabin son yaptigimiz oylamada kutupane ortak paydasindaki iki kitaptan biri oldugu sonucuna vardik (digeri icin bkz CilginTurkler). yenilerde bu kadar lafi gecmisken bir daha goz atayim diye kitabin yeni basimini elime aldim. corbalardan sebzelere kapsami bir kere daha takdir ederken havuc ezmesi tarifinin kisa bilgisine takildi gozum.

'mide konusabilse havuc dermis' cumlesinden sonra artik GonulCandas benim icin baska bir mertebede.. havucla kus tutsa eski ciddiyetini kazanamaz.

buyuk dedem de amerikano icerdi ki benim

2010-11-23T02:16:00.000-08:00

- bi amerikano alabilir miyim?

- tabi. (cifiti cifiti, girc girc, pirrrrrr, fitir fitir...) buyrun.

- tesekkurler. (saga sola bakar) sut nerede acaba?

- ne sutu?? (gozlerini yerinden firlatir)

- inek mesela?

- amerikano sutsuz yapiliyor. suyla!

- sonradan eklemek de yasak diyorsunuz?

- e yok. ekliyim ben. verin bardagi geri. ('menude gormus ozenmis, caanim amerikanoyu sutle iciyor ayi' bakisi)

- tesekkur ederim. ('menude gordum ozendim, canim amerikanoyu sutle icmek istiyor, nolmus -ayiysam- 'bakisi)

(ekim 2010, istanbul)

haftanin 'lan o ne?'si

2010-11-22T11:45:00.000-08:00

japonun objektifinden

2010-11-18T19:22:00.000-08:00

bir kisim okuyucu yazmadigim gunlerin hesabini sormus. tesaduf ki felekten calinan bu gunde ustume yapisan japon hallerine nispet yanimda fotograf makinasi yoktu. bir telefon ve bir instagram derdime derman oldu..

sabah kusluk vakti, Lexington avenue'dan ciktim yola. en muhlis battaniyeden sicak paltom ve bir cift rahat ayakkabimla. yurudum yurudum yurudum yurudum..
yolum 5'inci caddeyi kesti. dukkanlarin onunde fotograf ceken ve cektiren insanlarin, onunde durduklari ya da pozladiklari kareyi neden kayda deger bulmus olabileceklerini dusunmeyi seviyorum. ama daha cok rogar kapaklarindan tuten dumanin kosebasi sosiscisinden yayilan kokuyla birlesip cekilen tum karelerin arka fonuna yerlesmesini.

her yani ayri telden fikirdayan bu sehrin en sevdigim taraflarindan biri yoruldugum anda, bir demlik cayla, cam kenarinda bir masasina ilisebilecegim birden fazla kahvecisinin olmasi.

daha cok sevdigim bir sey varsa, o da cantamda, done done, yavasca, yazariyla sohbet eder gibi okudugum, bitmesinden korktugum bir kitabin olmasi. devami: kitap uzerine not almaya kiyamamam, yanimda kagit ve kalem olmamasi, garsondan odunc aldigim komik kalemle peceteye karaladiklarim, keyfin kelimelerle tarifsiz fotografi.

ayni gun ikibininci kareyi cekmekte israrci turist. en guzel, en renkli, en alimli zamaninda bir sehir. baktigim her yonun kadraja girmeye deger olusu.
donus yolunda rastlanan kalabalik. ne oluyor burada meraki. cok sukur ki basa ya meraktan bir sey gelmemesi. beles JohnLegend konserine ortadan dalis.
ikibininci kareye bes kala JointBurger'de gunu kapatis. hamburger, kola ve pattisten ibaret saglikotesi menu.
icimde kacan sanatci japondan bir turlu kurtulamayis. -SON

o kadar sevdim ki resmini

2010-11-15T17:58:00.000-08:00

daha boyamam gereken koskoca bir sehir var. iyi ki.

bir yasima daha girmedim

2010-11-14T15:03:00.000-08:00

geleneksel bayram kutlamalarina bir degisiklik, bir yenilik, efendime diyim bir cokrenklilik getirmek hevesiyle, bu bayram mesela, herkesin bir koyun suslemesini onerir, yuzulerek cengellenmis kasap koyununa maydanoz takma eyleminin, susleme aktivitesine dahil olmadigini hatirlatirim.

en sevgili hurmetlerimle,

koyun m.

PS.bak kendim icin istiyorsam kebap olup comlege gireyim.

yoklugumda cok kitap okudum

2010-11-09T06:13:00.000-08:00

bu siralar, siklikla, oturdugum sandalyeden asagi dogru kayip, caktirmadan masanin altindan suzulup, mumkunse 14 kati usulca gecerek, topraktan magma tabakasina karisivermek istiyorum.

dizimin dibi

2010-11-08T15:24:00.000-08:00

Ekim 2010, Kekova

ustume vazife 3

2010-11-07T15:33:00.001-08:00

sokakta, caddede, sagda solda, cantasini, kolunu ve de elini bu sekil bukerek tasiyan o kadar cok insan var ki. sayamadim kac. o el, oje surduruyormuscasina yatay duzleme paralel acilmamissa, parmaklari ice donup uc kulhuv bir elham pozuna cevriliyor. gel gor ki kol dirsekte hep ayni dar acida. cantanin sap uzunlugu, agirligi, rengi, sekli ve pahasindan bagimsiz. normal sartlarda banane ama madem ki serinin adi ustume vazife, dayanamiycam dikiyorum tuyu.

ustume vazife 2

2010-11-02T01:17:00.000-07:00

gozune taktigin gozlugun yuzolcumune A diyelim. yuzunun yuzolcumu de Y olsun. insan gozu karariyla A sayisi Y sayisinin ucte birine tekabul ediyorsa orda dur bebisim. ileri gitme nolur. gunes gozlugu havali birsey, kabul, ama bu ebadin b.kunu cikarma modasina uymak zorunda degilsin. yuzunu gunesten korudugunu iddia edebilirsin ama bunun icin gunes kremi ya da gunes semsiyesi de kullanabilirsin.

oksurME

2010-11-01T07:50:00.000-07:00

yere dusen cocuga kizma gelenegi anadan kiza, haladan toruna, komsudan manava geciyor. ustelik yasla basla alakasi yok. bir turkiye klasigi olarak yine yeniden hastayim. saatte 79 kilometre hizla oksurebilecek siddetim var ancak ayakustu atlatmisim megersem gibi icime icime tiksiriyorum zira her ama herkesin neden hasta oldugum konusunda bir teorisi ve soyleyecek iki cift lafi var...

annane: yavrim, suyu gordun muydu ordek gibi sip sip! tabi hastalanirsin.

(bu otoriteye gore haftada bir kere hamamda siccacik keseli lifli yikanilmalidir. her sabah dusu, gavurun icat ettigi barizdir.)

anne: ayagina terlik giymiyorsun ki! kac kere soyluyorum.

(bu degerli otoriterimizin derlemelerinden daha once bahsederken bu sozu atlamisiz. kizzzimm terlik giy. gercekten, omrum boyunca kac kere duymus olabilirim acaba?)

kayinanne: soylemiyim diyorum ama yemiyorsun ki! sana o kadar kuru uzum aldim, kendim yiyorum.

(bu sevgili otoritemiz de diger annenin fisteklemesiyle cozulur. megersem ne doludur)

koca: saglam gonderiyorum hasta geliyorsun, yine sacini kurutmadin di mi?

(bu canimin ici otoriteye gore dunya uzerindeki butun hastaliklarin kokunu sac kurutma makinasiyla kurutabiliriz. yaz kis, her daim, dort mevsim. canim benim.)

madem oyle, attim surubumu cantaya, ver elini antalya.

ustume vazife 1

2010-10-31T06:54:00.000-07:00

x'in y'ye orani 1'e yakinsa ya da hizla yaklasiyorsa, ki y uzunlugu belli bir yastan sonra sabitlenir, bu, soz konusu kisi icin hayirlara vesile degildir. mesela o son lahmacun yenmeyebilir. her neyse ne diyorduk, evet, x bolu y yeterince kucuk bir sayi degilse, tayt, hele hele tayt ustune kisa bluz/kazak giyme guzel kardesim. o ayagina giyip yuruyemedigin topuklu cizmeler seni kurtarir saniyorsan fena halde yaniliyorsun.

EviHAN cukurcuma

2010-10-14T04:03:00.000-07:00

once burda gordum, sonra burda. en sonunda buraya gittim, gezdim, gordum, aldim, taktim. cok sevdim. tanistigimiza memnun oldum Kristin. cok zevklisin, cok samimisin ve yarattigin su tiple kolyemi her taktigimda gulumsememe sebepsin.

notlar:

* blogun ismi yazarken iyi de insan tanisma merasimine morkoyun diye baslayinca cok utaniyor. karizma sifir.

* taksim civari insanlarin cogu cukurcumayi bilmiyor. cukura direk inen yokusu tarif eden, sirma sacli atkuyruklu kuruyemisci ahmet'i, soruyu sallamadan cevaplayan ilk insan olarak tekrar kutluyorum.

* done done eski sokak, yasli adam, burusuk teyze, kedi ve yokus ceken amator fotografciymisim megersem gibi sokaklarda tek basima fotograf cekmekten cekiniyorum. gectigim sokakta oturuyormusum gibi yurumek, caktirmadan, dikkat cekmeden etrafi izlemek sanki daha cazip. makinayi cantaya sokup, kareleri ekseriye hafizama not ediyorum.

manzaradan parcalar

2010-10-13T11:31:00.000-07:00

hayat, sokaklar ve gerilim (bkz.cati)

vapurlar filan

2010-10-11T09:33:00.001-07:00

yazmak ve mumkunse cizmek istedigim cok sey var. ne yazik ki lafim oldugunda bilgisayarim, internetim oldugunda fis ucum ve genellikle hepsi bir araya toplanabildiginde zamanim olmuyor.

balon

2010-09-27T17:28:00.000-07:00

az once eve gelirken

2010-09-23T17:09:00.000-07:00

apartman kapisini benim icin acan, eli kolu poset dolu kadina, 'i can hold the door for you' yerine 'i can hold you' dedim. yine, hatayi duzeltemeyecek kadar kisa bir zaman dilimindeydik ve boslugu mecburen o tedirgin sessizlik doldurdu.

postit

2010-09-21T20:58:00.000-07:00

bazen, bu sinirlar icindeki sayfalarin ben ekip bicmeye baslamadan once hep dutluk oldugunu, aklima geleni dusunup tartmadan yazip cizebilecegimi, kimin ne sebeple okudugunu, ne anlam cikardigini tahmin etmenin ne salakcaligini, eskileri desip tekrar okumanin tatliligini, az da olsa cok da olsa kendi kelimelerimin, cizgilerimin, resimlerimin ustune dustugum belirli ya da belirsiz, anlamli ve ya anlamsiz, onemli ve onemsiz tarihlerin, basliklarin, kucuk notlarin, beni sip diye gecmis zamanin hikayesine goturebildigini kendime hatirlatmam gerekiyor.

bulut gecti

2010-09-21T16:28:00.000-07:00

simdi boyle yuz metre engelli kosuyormussun. on engelin dokuzunu ucarak gecmissin. sonuncuya azicik surtmussun. sallanmis ama yerinde kalmis. yuz metre bitmis. sag saglim. kazasiz belasiz. hasarsiz. sukur demissin. gel gor ki yaris ya bu. senden once bitirmisler. sana odul yok. teselli olanindan bile. el bos. onemli olan katilmakmisti. seni sana ispatlamakmisti. belki gercekten oyle. beyin tamam der de iste, anlatmasi zor kalbe. cokca buruklu mahsunluk. bari birini devirip umudu bastan koreltseymissin. belli ki daha cigsin. hep dersin ya. yahnin de iyi olur senin. soyle adamakilli bir yahni icin kimbilir daha ne cok piseceksin.

aragaz

2010-09-16T07:33:00.000-07:00

durmak yok yola devam

tarihe not

2010-09-09T14:53:00.000-07:00

eye of the tiger parcasini armagan ediyorum. ebrugundes'den. once kendime sonra butun sevenlerine. arzu edilirse bu bayram kalburuma da basilabilir. sevgiler.

random nonsense

2010-09-07T15:17:00.000-07:00

'It was a huge zoo, spread over numberless acres, big enough to require a train to explore it, though it seemed to get smaller as I grew older, train included. Now, it's so small it fits in my head.'-Life of Pi.

iste, izmir fuariyla ilgili binucyuzbesmilyon anidan her hangi birini tekrarlarken parliyor ya gozumun ici.. montro kapisi, camdan koprulu japonya pavyonundan alinan, basinca acilan fil kapakli kol saati filan. lunapark da dahil.

hani, cikarip dolaba koyacagin kazagin burun hizasindan gecerken, birden, gunden donmus anne gibi kokmasi. bos suratla tekrar koklaman. isik hiziyla gidip donulen gecmis zaman.

bazen, evi ev'lestirmek icin demledigin cayin bogaza oturuvermesi. bir haber. bir olum. bir dogum. bir hastalik. bir keder. bir sevinc. bir bas sagligi, bir tebrik. bir ne idugu belirsizlik.

kirmizi

2010-09-05T19:05:00.000-07:00

miyv

2010-09-04T19:52:00.000-07:00

aklimin koselerinden yoluma firlayan kedileri defterimin koselerinde besliyorum. n'olmus?

guzel bir gun

2010-08-31T15:38:00.000-07:00

Zirt pirt en olmadik yer ve zamanlarda cikardigi problemlerle hem butcemizde hem de ruh sagligimizda onarmasi zor yaralar acan bir arabamiz var. Seviyoruz, bakiyoruz, catir catir oduyoruz, idare ediyoruz etmesine ama yikamiyoruz. Cunku kapali bir garajimiz yok. Caddeye, sokaga, hayvanat bahcesine, kaldirim kosesine nereye bulursak park ediyoruz ve bu yer ekseriye bir agacin altina denk geliyor. Yeni yikanmis arabanin, her santimetrekaresine, sadece bir gecede, insan temizliycek bunu diye dusunmeden sican, kus demeye korktugum hayvanlara kotu sozler soylememek icin yikamiyoruz aslinda. Sagolsun Sikago, ara sira tropik yagmurlar indiriyor kafamiza. Kabasi gidiveriyor pisligin-di..

Uzun suredir yagmur filan yok. Acayip sicak. Kuslar da mideyi bozmus olsa gerek. Arabanin on camindan disariyi gormek caba gerektiyordu ki, dun, oldukca fahis fiyata kiyip, icini disini kosesini kiyisini temizlettim. Cilaladiklari direksiyon eve donus virajinda elimde kaydi yine de ses etmedim. En agacsiz koseye park ettim. Arabanin temiz halinin fotosunu filan cektim. Cocuklar gibi sendim.

Sabah 9 bucuk randevum icin 8:45te arabaya indim. Kumandayi uzaktan otturdum ses yok. Dibine gidip bastim yine ses yok. Kapiyi anahtarla acip girdim. Kontakta hala ses yok. Sakindim. Eve dondum yedek anahtari alip butun islemleri tekrarladim. Hala yok. Iste bu sirada sinirden kizarmaya basladim. Iki kilometre otedeki markete yuruyup kumandalara yeni pil aldim. Geri dondum. Denedim. Yok. O vakitlerde arabaya benzin dokup yakmak istedim. Icinde bir depo benzin olan bir seyi yakmak icin yine de benzine ihtiyacim olup olmadigini dusunurken silkelendim. Randevu gitti. 30 derece gunes tepemde. Servisi aradim. Boyleyken boyle dedim. Getir arabayi bakalim dedi. Calismiyor diyorum, ittirerek mi getireyim, dedim. Sakaci seni, cektirerek tabiyki, dedi. Hic gulmedim.

Cekiciyi aradim. Boyleyken boyle dedim. Adresi verdim. Bekledim. 2 saat 17 dakika sonra geldiginde muhtelif yerlerimden cikan dumanla aracsiz marsa ucabilirdim. Sagi solu kurcaladi. Aku sarj kablosunu bagladi. Araba calisti. Kontagi kapatmadan, yolda sogutucuyu filan acmadan, beni dogru servise yolladi. 20 dakka sonra saclarim sag tarafa fonlu vaziyette servisteydim.

Anahtari verirken boyleyken boyle dedim. Ne zamandir yatiyordu araba dedi. Ne yatmasi hergun kullaniyorum dedim. Daha dun yikatip park ettim cumlesini bitirmeden gulmeye basladi servisci. O da en az ben kadar sakaciydi. Arabaya gidip park isigi dugmesini gosterdi. 3 senedir kullandigim arabada benim boyle bir dugme ve isiktan haberimin olmamasi ne kadar ilgincti. Temizlenirken kurcalanmis, gece acik kalmisti. Bir saat don dolas arabayla onerisiyle eve gonderildim.

Arabayi ayni yere park ettim ve bir daha yikatmamaya and ictim.

(foto:kirli camdan dunyaya bakis..)

Zebire ile Zureyfa : Yastik#2

2010-08-23T05:45:00.000-07:00

HobbyLobby'nin indirim rafinda 'el kuklasi kiti' posetindeydiler. 4 kece kafadar. hizlica yururken gozgoze geldik. saniyenin bilmem ki kacta birinde. refleksle attim sepete.. kukla yapsam faydasi kime. eve cok ozleyerek her donusumde acip dagittigim kutunun icinde durdular durdular. sonra birgun, ansizin degil yaklasik 4 saatte, Zebire'yle Zureyfa yastik oldular. filHami ve drKaplan da yolda. oturmayi en cok sevdigim yerde, cakma bahceli mutfak masasinin kosesinde, artik hep gozgozeyiz.

ilgilenene not: parcalari keceden kesip dikmek oldukca kolay, isi bilmeyene problem olan yastik dikimi. dogaclama yerine ogrenip dikmek en iyisi zira koseler moseler insanin elinde patlayiveriyor..

coming soon.

2010-08-22T09:33:00.001-07:00

en sevdigim tatil aktivitesi

2010-08-19T07:04:00.000-07:00

wish upon a star

2010-08-18T15:50:00.000-07:00

repeat mode on

2010-08-17T06:50:00.000-07:00

guzel tarafini gor, guzel tarafini gor, guzel tarafini gor, guzel tara...

kucuk sapiklar

2010-08-10T09:27:00.000-07:00

kucuk sirlar adli diziye daha fazla kayitsiz kalamadim. bir bolum izledim notumu verdim. ne bicim cakmaymis bilmem ne. kime ne? cok pis tutar zira dizi buram buram zenginlik. gel gor ki butun kizcagizlarin dis problemi var. sen paraya para deme iki tel bir lazer beyazlatmanin belini kirama. su karakteri cok sikici. bildigin mal. tokatliyasi geliyor insanin mutemadiyen. kotuluk timsali aysegulun beyaz badanali suratindan eksik olmayan kirmizi ruj ucuz. jokerle yarisiyor. mini forma alti jartiyerle birlesince ozellikle. o disler ne olum? duzelttiremedin bari beyazlat. blumik baliketli bi kiz daha var, o onemsiz. zaten onemsiz oldugunu dusundugunden blumik. anasi olacak kadin, ebru akel'e kendini oyna demisler adeta. o kadder dogal bir iticilik. cuce sarisin fakir kiz favorim. oskarim olsa veririm. gelelim erkeklere. cetin var. kisaca cet diyollar. bi manyak bi. iyi mi kotu mu anlayamadik. sorunlari var sanki. ilerleyen bolumlerde gayim ben derse sasmam. ucana kacana yazan ali var. tip fakiri. bir de sarisin cucenin abisi var. o ne ayak anlamadim. fakir ama gururlu kontenjanini dolduruyor olabilir. anneler, babalar, acayip zengin duran babanneler araya serpistirilmis. doldur bosalt teknigiyle sahne gecislerine renk katiyorlar. gorunuste sir mir yok ama insanlar birbirini ekseriye bi konusursam s.carsin gozuyle suzuyor. evler mevler guzel gibi. arabalar iyi. kiyafetler rezil. insan bi bakar eder. ne giyiyor bu zenginler. istinye parka iki gun coreklensen yeter. vaktin mi yok, turk moda bloglarini gez. ziyadesiyle ilham al. her seyi de ben mi yazicam canim?

dejavu

2010-08-05T12:36:00.000-07:00

haftada 400 mil yapar oldum. yine. kimseye etmiyorum sikayet de boyle kaderin ta orta yerine. keske diyorum en bastan tir soforlugu meslegine gonul vereydim..

-mış gibi

2010-08-04T11:20:00.000-07:00

cok pis bir hacker olsam, insanlarin dashboardlarina girer, yazip drafta kaydettikleri yazilari bloglarina sizdirirdim. ancak o zaman gercekci gunluk tutulabilecegini iddia edenlere inanirdim. cunku insan, cogu zaman farkinda bile olmadan, nasil bulmak ya da nasil bulmalarini istiyorsa, oyle yazip birakiyor kayitlara.

istek parcasi

2010-08-03T09:22:00.000-07:00

tataaaam

2010-08-02T19:24:00.000-07:00

blogum, zirt pirt yayinladigim postlarla tivitira donmus idi zaten. bir orada eksik idim. artik degilim. yettim. kofte'yim. az yagli kiymadan, tercihim. hala acemiyim. bi resmi yukleyemedim. bakalim hesabi kac vakte kadar aktif tutabilecegim.

small talks v1

2010-08-02T13:20:00.000-07:00

(Dar zaman ve mekanlara sikismis, gereksiz diyaloglarda sacmalamayi cok seviyorum.)

- alo?

- iyi gunler, fatafiti bey mi?

- (sesim erkek mi cikiyor ki benim?) degil, esiyim ben.

- mezunkarttan ariyorum ben. kayitlarimiza gore az once bu numaradan ankara'da bir numara 3 kere cevrilmis ve baglanti saglanamamis.

- (haydaa butun aramalari inceliyollar mi bunlar? dinleyip egleniyorlardir da kesin.) e?

- nasil bir sorun yasadiniz paylasmak ister misiniz?

- annemgili aradimdi. ucuncude dusurebildim, konustuk, iyilermis..sesin yorgun geliyor kizim dedi hatta, hatlardandir ancim dedim. hatlardan mi gercekten?

- (sessizlik) kayitlarimiza gore fazla numara cevirdiginiz icin arama saglanamamis. ayfon kullanicilarinin basina gelebiliyor. sorun yasanmamasi icin uygulama gelistirdik, denediniz mi?

- (bu muhabbet nereye gidiyor acaba?) denedim. ikide bir kitlenip beni kullandigima pisman ettigi icin de sildim. yenilediniz mi?

- (kontra-atak sersemi ses) henuz degil, arkadaslarimiz ustunde calisiyor (elinde ayfon cipi cipi oyun oynayan arkadaslar geciyor aklimdan, ne diyor dinleyemiyorum). falan filan fesmekan..

- tamam hemen deneyecegim. tesekkur ederim, hayirli basarilar dilerim.

- iyi gunler.

- size de.

dokulsun zaten biraz.

2010-07-30T06:23:00.000-07:00

allah allah kontesi..?

2010-07-30T05:23:00.000-07:00

ask, sehvet, gizem, soylular, din, cinayet. hepsi bu uclude. atmiyorum.

ben okudum sevdim. enginardic da okumus, sevmis.

karizma

2010-07-28T16:53:00.000-07:00

kimsenin beni durduramayacagini, degisemeyecegimi, duzelemeyecegimi kabullenmeliyim. hayat bazen bana o kadar zor ki:)

temmuzikibinon, elmadag

2010-07-27T06:34:00.000-07:00

hi deyince aksanimin, yes deyince anavatanimin soruldugu, verdigim cevabin suratlarda hayret dalgalari olusturdugu minnak bir koydeyim. koyun tek caddesinin uzerindeki besi restoran on dukkanin arasinda starbaks'i secince, halamin kizini gormus gibi oldum. rahatladim gevsedim, cayimi alip cam kenarina tunedim, kalemleri boyalari onume doktum, yazdim cizdim. eskiden, buyuttugum bakterilerin ortam kosullarina carcabuk sagladigi uyumu hayretle izlerdim. az besle az yemeye alissinlar, tut kolundan yepyeni ortama birak aninda cogalsinlar, bas ortama antibiyotigi, yemek ustune tatliymis gibi davransinlar. yegane ilac zaman. ne kadar tanidik degil mi? hayat cok garip gercekten de, burda vapurlar filan da yok halbuse.

annemin tarifleri

2010-07-26T06:49:00.000-07:00

Yemek bloglari, dergiler ve televizyon kanallarinin olmadigi zamanlarda her evde hemen hemen ayni hamur islerinin pisiyor oldugunu konu komsudan gelen peceteli ikram tabaklarinin muhteviyatindan anlamak mumkundu. Aklimin erdigi zaman dilimine ait misafirlik menulerinde, alman pastasi ikramin sahi, zeytinyagli dolma egzotik demirbas, elmali kurabiye evsahibinin huneri, kek pogaca da bildigin herzamankinden yapiverdim iste grubunun uyesiydi..

Hamurisi ve bogaz kulturunun, gunden gune (altin), kulaktan kulaga ya da GonulCandas'tan halka yayildigi 20 kusur sene once bile annemin deneysel mutfak mecaralari pesinde olmasi ilginc... Akranlarim mutfak dolaplari dibinde emaye tencere kapaklari ve metal cay tabaklariyla oynarken benim edevat yelpazeme binbir cesit pasta kremasi sikma aparati dahildi... Genellikle, yetenek ve damak tadi sahibi olmasina sukrettigimiz annemin de zaman zaman zibittigi olmuyor degildi.. Kofte kostumunde yarim kilo cekilmis kiyma ortasinda bir butun havuc ve yumurtayla sofrada hatirladigim dalyan kofte denemesi mesela, dusman basina bile diyemem, allah muhafaza...

Annemi, mantili, tiritli, sarmali, dolmali, bazlamali, gozlemeli ozhakiki ic anadolu mutfagindan alman pastali, paskalya corekli, zeytinli kekli alafranga tariflere yonelten sebepler neydi ve ne zaman ortaya cikti bilmiyorum. Icten gelme muessesesi olsa gerek. Beni asil sasirtan su yasimizda ve aramizdaki su kilometreye ragmen annemin bana hala telefonda ilk ogrendigi gunku heyecaniyla muhallebili kadayif tarifi verebiliyor olmasi...

i love snorkel

2010-07-25T13:15:00.000-07:00

bilirkisi: su koya giderseniz, kaplumbaga, yengec, denizyildizi, yilan ve hatta elektrik baligi(?) gorebilirsiniz.

maceraci tatilci: yasasin, super, hemen gidiyoruz.

snorkel ve palet kusanmis tirsik tatilcinin su altindaki ic sesi: 'allam lutfen hicbisey gormeyiz insallah'.

update

2010-07-17T08:24:00.000-07:00

yasiyorum.

film kusagindan secmeler

2010-07-07T09:05:00.000-07:00

evin birkac sokak otesinde, sagli sollu dukkan kafe barlarin dizildigi bir caddenin sonunda, bagimsiz filmleri, festival secmelerini, sinema sanatinin bazen en tepesini bazen de ta dibini izleyebildigimiz kucuk bir sinema var. hava sartlari elverdigi surece, aksam yuruyuslerimizin son duragi, sinemanin her hangi bir salonunda gosterilen, ismini duymadigimiz bir filmi oluveriyor. gecmis zamanlarda, kore sinemasinin nadide parcalariyla tanisma firsatini da yine bu sinema da yakalamistik. son zamanlarda izledigim bir kac filme dair notlar dusmenin vakti olabilir.

not: spoyler icerebilir, PG13 de olabilir.

I am love (io sono l'amore)

Basrolu,ET'nin halakizi Tilda Swinton'un sol memeucuyla paylastigi bu guzide filmin fragmanini, bir baska film oncesi izledigimizde umduklarimizin, film esnasinda bulduklarimizla pek alakasi yoktu. Hikaye, Milan'da, tarz dosenmis (art-deco imis) satolarinda yasarken paraya para demeyen bir ailenin yemek davetiyle basliyordi. Ailenin, paraya 'para' dememesinin muhtemel sebebi Italyan olmalariydi. Neyse, iste bu aksam yemegi vesilesiyle ailede kim kimdir filan ogrendikten sonra, tam, evin haniminin aslinda yasadigi hayattan bunaliyor oldugu hissine kapilmistik ki hanimin oglu Edvardo'nun arkadasi Antonyo elinde pastasiyla cikageldi. Satonun kapisini caldigi anda Antonyo'nun ilerleyen dakikalarda pisirip yiyecegi haltlari aklinin ucundan zerre gecirmeyen ben, hikayenin hangi ara Italya'nin dogal yasamina deginecegini merak ediyordum ki, yanimda oturan sahsin 'hah, tokmakci geldi' ibaresiyle irkildim. ne alakasi var demeye kalmadan davetsiz misafir Antonyo, Italyan ailemiz Ricci'lerin anasini belledi, koskoca aileyi yedi bitirdi devirdi. Film aslinda guzeldi ama sonunda bitti mi bitmedi mi anlayamadik. hatta biz, bitis jenerigiyle, Antonyo'ya hayatta arkamizi donmememiz gerektigini tartisirken, sinemadan cikan bir kisim seyirci geri dondu. Neyseki gidip gelen sonda kayda deger bisi yoktu.

Cyrus

Komik. Kasmadan, kastirmadan komik.

The girl with the dragon tattoo (Man som hattar kvinnor)

Hayatimda hic Isvecce bir film izlememistim. Insan bi'tuhaf oluyor. Ayni hissi kitaplari okurken de yasamistim. Ikea'da dolanip mobilya isimlerini okuyormusum gibiydi. Wennerstom, koskoca finans patronundan cok uclu salon kanepesi adi gibiydi. Baslarda, belki, oncesinde mukemel kitap uclusunu okumamis olsaydim, filmi guzel bulabilirdim diye dusunuyordum. Sonra vaz gectim. Kitaptaki tum disileri elden geciren karizma Blomkvist'i Ilyas Salman mavi lens takarak canlandirmis. Soz konusu kitaptaki disilerin tamami enkaz. Salander desen o da bir garip tipsizlik abidesi. Alt yazi okumaktan tiplere kimse dikkat etmez mantigiyla secilmis bir cast belli ki. Ivedilikle GeorgeKuluni ya da Jamesbond'lu Holivud versiyonunu bekliyoruz.

Winter's bone

Hani ucakla bir sehre inerken ya da kalkistan kisa sure sonra, fazla yukselmeden altimizda, tek tuk dokuk evler goruruz ya. Iste o evlerde yasayan Amerikali beyaz yerliler arasinda geciyor bu film. Yerliler, zira konustuklari Ingilizce'nin sadece dortte birini anlayabildim film boyunca. Ne dedi, neymis, noldu sorularima, ben de anlamadim, ne biliyim, gorucez tarzi cevaplar aldim. Buna ragmen film cok guzeldi. Basrol kizina Oskari verdim gitti.

Get him to the Greek

Sanatla kavrulan beyni sulamak lazim yer yer. Acayip komik. Forgetting Sarah Marshal'daki adami tutanlar (Russel Brand) icin birebir. Ay bi gulduk bi gulduk.

Toy Story 3

Eglenceli demek ne kelime. Koptum gittim.

bitmedi ama Antonyo aradi, corba yapmis aksam gelin diyo..

uzunc

2010-07-02T14:21:00.000-07:00

ac cocuklar icin kurtaraydin bir tanesini be Kingston Faruk! git bi cay koy Gana. artik kalbimiz sadece Arjantin'de.

so what

2010-07-01T17:29:00.000-07:00

bazen insan, sirf (tatli) cani istedi diye, uykusu devam ederken kalkip mutfaga gittikten sonra dolabin icine bos bos bakip yiycek (tatli) bi'sey bulamadigi icin geri donerek yatagin altinda uyumaya devam eden bir copmadam cizebilir. keyfin kahyasi isterse. aslinda keyfin Katyasi olsa, yatmadan ilik sut getirse filan, daha iyi.

sezon finali

2010-06-29T07:27:00.000-07:00

ben biraz yokum. bir yere gittigim yok da yine icime kactim. ne zaman bloga bu notu dussem, fazla uzaklasamadan sular seller gibi yazasimin geldigi de gercek. cizmeyi ozledim. artik kismet.

15 Haziran 2010

2010-06-25T20:50:00.000-07:00

sevgili gunluk,

bugun basima gelen ve henuz etkileri gecmeyen cok dehsetli bir animi paylasmak istiyorum seninle. neden evin butun panjurlari kapali diye sormak isteyebilirsin diye. sen de bilirsin ki, icinde yasadigimiz tursucuk evde ne camasir makinasi olmamasina, ne binucyuz yillik tesisata, ne elektrikler kesilince sifonun bile calismamasina, ne de minicik mutfaga takarim kafayi ben. neden? cunku gunes var evin icinde. hem de her yerinde. banyoda bile. varsin evin tek odasi olsun. gun isigi alan, beyaza boyanmis, kocaman pencereli ve sabun kokan bir banyoda bence uyunabilir de, gerektiginde. iste boylesine neseli bir banyoya bu sabah erken saatte adim attigimda, ayni ortamda az sonra yasanacak dehsetli anlari dusunmemistim bile. zaten kim 14uncu kattaki tuvaletinin penceresinde, az daha, burun buruna gelmeyi akil edebilir ki cam silicilerle?

verilmis sadakam sayesinde tuvalet penceresi yerine ayni cephenin yarim metre sagindaki yatak odasi penceresine iniveren cam siliciler, once ipleri sonra tezgahlari ve akabinde kendileriyle kocaman pencerede tikirdayarak endam etmeden sadece bir kac saniye once kendimi once dus perdesine sarip sonra camsiz koridora nasil attigimi hatirladikca fenalasiyorum sevgili gunluk.

ayin 14unde halledilecek isi, ertesi gune erteledigini duyurmaya gerek gormeyen apartman yonetimine de, ayin 14unde camlarini kapatip butun gun disarda fildir gezdikten sonra camlara bakip bakip e bisey degismemiski yorumuyla adamlarin yaptigi ise bok atan kendime de sinirliyim. panjurlari yeniden korkusuzca acabilmek konusunda cok endiseliyim.

hadi optm,

PS: firdevshanimcigima bunu yapmayacaktiniz senarist efendiler. dizideki yegane akli selim ve yanip donmeyen karakterin basina gelene bak. pif!

bahti kara Ankara

2010-06-20T13:34:00.000-07:00

'Ankara kedisinin kendine has mavi ve kehribar sarısı gözlerinin, şehrimizin genç ve dinamik nüfusunu temsil eden bir yazı stilinin ve Türk misafirperverliğini simgelemesi açısından da tebessümün kullanılması hedeflenmektedir', buyurmus komisyon sozcusu. Hadi cizerken el yerine baska yer kullandiniz, bari onaylarken goz/izan kullanaydiniz. Sahti, sahbaz oldu.

kedi, dinamizm ve tebessum birlikteligiyle alakali diger yayinlar icin:

kedi

2010-06-17T08:10:00.000-07:00

Sikago paws'in (barinak) en pic yavru kedisi Mortimer, tamam desem ayni gun evde olacaktin ama goze alamadim. bu kadar gocebe bir hayatin neresinde yasayacaktin? bir gun, kokleri sudan cikarip topraga dikersek, senin kadar zevzegini bulur muyuz bilmem.. ama o gunler geldiginde ben de bu evi hayvanat bahcesine cevirmezsem.

Romantizmin Ro'su

2010-06-15T14:03:00.000-07:00

Yuzuklerimiz Turkiye'ye giderken yanimizdaydi. Nişan'in hangi tarihi gunde olacagini kestiremedigimizden, iclerine sadece isimlerimizi yazdirabildik. Isimlerin yaninda uretici firmanin tarihi yazili, 1999. Kaba hesapla 98'de tanisip 99'da cikmaya basladigimizi dusunursek, yuzuk icyuzeyini kalabaliklastirmanin alemi kalmaz, dedik. Hepimizin ne oldugunu bilen bilir.

Nişan elbisem icin tam olarak sekizbinbesyuzyirmiki magaza dolastim, dolastirdim. Giydim cikardim, cileden cikardim. Daha cok bakardim da kuşlu bir elbise cikti karsima sonra. Ilk goruste buldugumu anladim. Bilen bilir, şuursuz bakan kuşlara dayanamam.

Nişan cicegi icin boşaltip parlattigim vazo elimde kaldi. Damatgiller kendinden vazolu cicekle geldi. Cicegin koşesine elbisemin desenindeki kuşun aynisindan ilismisti.

En cok zamani kozlenmis kirmizi biber rulosuna sarili peynirli aperatifin beline yesil sogan baglarken kaybettim. Nisan'dan onceki aksam saat gece 1 civarinda onyedinci ve son biberi belinden kavramis yesil sogana gemici dugumu atmaktaydim. Ozenime nispet sardigim onyedi biber boyunca sayisiz kere sorgulandim, taslandim, gereksiz isler yapmakla suclandim ancak ilk bosalan tabak biberinkiydi ve sadece masaya ilk yaklasan sansli onyedi kisi tadina bakabildi.

Evin kalabalikligi sansli tesadufler haricinde yanyana dizilip fotograf cektirmeye elvermedi. En ve tek sabit mevki anneanne-dedegillerinki oldugundan olay gununden birlikte tek kare fotomuz yok.

Cicekleri kuruttum, kusu cebimde, tepsiyi bavulda Amerika'ya getirdim.

Tam bir yil sonra, 28 Aralik 2009'da, sevgili kocama, bugun nisan yildonumu biliyor musun, dedim. iki kasi hayretle havaya kalkarken iki yana acilan ellerinin avuciclerini de yukari cevirip, su romantik cumleyi kisisel tarihimize altin harflerle naksetti:

"Onu da mi kutliycaz??".

anne sozu dinle

2010-06-13T11:20:00.000-07:00

ulusal anneler birliginin, cocugu laf dinleyecek kivama gelen her anneye bir sekilde iletip, omru boyunca siklikla kullanacagina dair and icirdigi listeyi yayinliyorum.

1. nerde biraktiysan ordadir

degildir efendim. evrensel temizlikciler birliginin karariyla esyalari kafasina gore yerlestirmeyi emir bilen temizlikci ellemediyse bile mutlak bir elleyeni olmustur onun. kaldi ki nerede biraktigimi hatirliyor olsam neden sorayim?

2. yatinca gelir

yok yea! aksi gibi zorlayinca kaciyor uyku. giymissin pijoyu, disler fircali, yorgani cekmissin bogazina, uyku yok. uykuya bu kadar sartlanmisken uyuyamamak insani nasil cildirtiyor haberin var mi ey ebeveyn? anadolu lisesi sinavindan onceki gece yatagimda piskopat gibi fir dondugumu hatirlarim bazen. bizimkiler icerde harala gurele ben yatakta. onlara mi sinir olsam uyku mu kovalasam. cok sukur ki artik insanlar bebelerini allahin emri gibi erkenden uyumaya zorlamiyor. zorluyor mu yoksa?

3. naparsan yap!

kisisel favorim bu. yapma de. gitme de. yok de. olmaz de. ama bunu deme be kadin. bu laf isitildigi halde yapilmaya devam eden bir isin insana yukledigi vicdan azabini kelimelerle anlatamam ki..

4. x'i birak, evde y var

o bahsi gecen x ve y birbirinden o kadar bagimsiz seylerdir ki siz ikisi arasindaki iliskiyi kurana kadar x satilan/alinan/verilen yerden/konudan uzaklasmis olursunuz. cumlecik bir nevi dikkat dagitma molotofudur, alginizin ortasinda patlar, zaten o saatten sonra elde kalan evdeki y'dir.

5. (5200 km uzaktan telefonda) agladin mi sen?

cevap ekseriye, yok yeni kalktimdir. ikna olmadiysa gun icinde rastgele sorti telefon atislariyla ses rengini yoklar. iste boyle zamanlarda 5200 km uzakta olmak insana acayip koyar. bilirim ki, caktirdigim tek damlayi 5200'le carpip, kendini o golde bogar. halbusu yaninda olsam akitip sakladigim gozyaslarina cay demleriz. icerken de sebekligime guleriz.

6. allah ne verdiyse.

yemekte ne var sorusunun cevabidir bu. allahin verdigine itirazim yok ki arkadas, ne verdi onu soruyorum. usteledigin halde cevap tekrarlaniyorsa bil ki dilinen telaffuzu sevimsiz bir sey var. kofte pattis olsa niye soylemesin ki? seni kucuk cingoz.

7. aksam yatmayi sabah kalkmayi bilmiyorsun.

dogru tespit. alti yil gittigim universitenin beni alistirdigi duzene ben annemi alistiramadim. gecenin belirsiz saatlerinde babamla donusumlu olarak kapimda belirip tek gozle 'aaa daha yatmadin mi sen?'sasirislarini sevdim ama sabah erkenden kurulan kahvalti sofrasina istirak etmedigim icin gonul koymalara kizdim. bi uyutmadiniz olm.

8. anne olunca anlarsin

kuvvetle muhtemel.

9. odani topla

bu ugurda ben, tembih edildim, tesvik edildim, tehdit edildim. sozler verdim, sitemler dinledim. bir kulagimdan kac kere girdiyse digerinden de tam o kadar kere cikan soz kalibinin problemi, kisiye gore goreceli olmasindan degil de ne? karmasikligin icindeki hayati duzeni goremeyen gozlerin sahibine laf anlatmak nafile.

10. sinirimden guluyorum.

iste bu ruh hali dikkat, ozveri ve deneyim ister. siniri asiri gergin annenin ustune ustune gidilirse kayis kopar ve geri donusu mumkunsuz olumsuzluklara yelken acilir. oysaki ortaligi yavas yavas, sirinlik, sempati ve tatli dille karistiranlar sinirinden gulen anneyi uc vakitten kisa zamanda pembe pamik helvaya cevirebilir. zaten sonrasi tadindan yenmez.

11. iki gun bakacaksin sonra bana kalacak.

evde gecirdigim yirmidort senenin en az yirmisinde sayisiz kere kurdugum, 'ancim, kedi/kus/kaplumbaga/hemstir/civciv/kopek/tavsan alalim mi?' cumlesine karsilik olarak hazirlanan bu laf, ekseriye emrivaki metoduyla kasimpasaya gonderilir. onerme dogru mu dogru. kedi ve kopek haric hepsini eve doldurdum evet. hayvunlarin hepsini yer yer benden fazla sevip bagrina bastigin icin ben de arkadaslarimla sadece sevgi ve ilgimi paylasiyorduysam nolmus?

biliyorum biliyorum, geliyo terlik...

çipçilek

2010-06-10T08:31:00.000-07:00

ciftci pazarina minik, kirmizi, mis kokulu cilekler yagdigindan beri, bir cilek agzima bir cilek recel tenceresine, bir cilek agzima bir cilek buzluk posetine, bir cilek agzima bir cilek sos kabina, bir cilek agzima bir cilek dondurma kabina... visne cikana kadar allerjiden olmezsem yasasin bana.

Seyir defterimden: PortoRiko II

2010-06-08T19:30:00.000-07:00

NewYork'dan, dort bucuk saatlik yolculuk sonrasi, aksam vakti San Juan havaalanina iniyoruz. ucak piste tutununca kabinden yukselen alkis cok tanidik. disari ciktigimiz anda kemiklerimiz isiniyor, hava yuzbin derece. nem orani asmis. hohlasan yagmur tepene inecek. San Juan, Porto Riko'nun baskenti. biz bir yillik evliyiz. iki gunde cok is basarmak niyetindeyiz.. taksimetre yok. burasi 10, orasi 12, ilerisi 14 dolar. zaten butun sehir kabaet kadar.. otelin onunde bir kalabalik curcuna. alt katta mezuniyet, ust katta magazin basini partisi varmis. heryer bronz tenli full aksesuar tas gibi disi. gecenin kapanis cumlesi:

-o iki gozu oyup eline veririm lazim oldukca takip bakarsin!

Ertesi sabah plan, komsu sehir Fajardo'dan feribotla Vieques adasina gecmek. Komsu sehre fix taksi tarifesi 80 dolar. Haftasonu sebebiyle kusa donmus feribot saatleri ve yolda gececek zamana istinaden, yerel havalimanindan adaya direk ucmaya karar veriyoruz ki fiyat neredeyse taksiyle ayni..Ucagin bekledigimden de kucuk olabilecegini ucus kartini gorevliden alirken hissediyorum zira ortamda supersonik bir lakaytlik soz konusu.. Rollercoaster'dan, pirpirli ucaktan ve ic organlarimi serbest dusurecek herhangi bir olusumdan hic haz etmedigim icin fazlaca tedirginim. Kisa bekleme sonrasi Gate'deki gorevli bizi pilotla tanistiriyor ve bizden baska yolcu olmadigini ogreniyoruz.. Pilotcan onde biz arkada piste cikip ucaga dogru yuruyoruz. Bu mu, o mu, su mu diye bakindigim ucaklari bir bir gecip minik otesi bir ucagin onunde duruyoruz. Pilotcanin iste bu dedigi kagittan katlanmis hissi veren tasitin bir uzaktan kumandasi olabilecegini dusunuyorum..

Yedi kisilik ucakta iki kisiyiz, bir de pilot uc. Kapiyi disaridan birisi kapatirken, kalkisa hazirlik olarak pilot da sol kolunu disari sarkittigi cami kapatiyor. Madem biz bizeyiz alcaktan ucalim, diyor. Cok guzel olur derken icimden kucuk capli bir hatim indiriyorum. Pistin basina suzulup bir cirpida havalaniyoruz. Kalkis bekledigimden kolay oldu ama ya inis? Dusunme asagi bak, diyor icim, soz dinliyorum. Manzara muhtesem. Kucuk sevimli adaciklarin ustunden gecerken pilot yari beline kadar arkasina donup, kamerani hazirla, diyor. Ve hatta daha iyi gormemizi istegi yerlerin ustunde ucagi saga, sola yatiriyor..! Kalbim agzimda, agzim da kulaklarimda. 20 dakika nasil geciyor anlayamadan irice bir ada asagida karsimizda beliriyor ama hala inis belirtisi yok. derken, pilotcan en az 45 dereceyle burnu asagi salip inise geciyor. bismillah diyemeden piste konuyoruz. kalkistan bile kolay. hoplama ziplama olmadan. hemen alkisi basiyorum..

Vieques minicik bir ada. etrafta yabani atlar oldugunu ogrendigimde holivudvari yele salinimiyla sahilde kostuklarini hayal etmistim. oysa ki bunlarin bildigin inekten farki yok. kafalari hep yesillikte ve durmadan duruyorlar. her yerde.. atlardan baska adada cok samimi insanlar var. havanin, yesilligin ve turkuaz denizin sakinligi ustlerine sinmis sakin ve neseli insanlar. iki sehirden biri kuzeyde (Isabel II) digeri guneyde (Esperanza) ve aralarindaki mesafe arabayla 10 dakika. Esperanza'nin tek tuk dukkanlarindan birinde muhabbete daldigim teyze, okumaya usenecegimi bildigimden almadan geldigim kitaplardaki bilgiyi 15 dakikada ozet geciveriyor. hangi plaji en cok seviyor, nasil gidilir, ne yenir ne icilir ve kac korumali gunes kremi (80) almamiz lazim filan hepsini ogreniyorum. zaten avuc ici kadar bolge soz konusu. adanin dogusunda kimse pek ne oldugunu bilmiyor, askeri bolge, denemeler yapildigi konusunda soylenti var ama ne yol ne de giris izni var. geri kalan sahil deniz, plaj, koy, orman, yesil, mavi.. birilerinin etrafin renk ayariyla (saturation) oynamis oldugu hissini donene kadar koruyorum. tabi insan istiyor ki bir hatch bulsun, iki uc otherse denk gelsin bilemedin bir tapinak, isikli magara filan bulsun ama yok. belki de hersey nasip kismet.

Son olabilir. ama olmayabilir de.

bisiklet sezonu

2010-06-07T05:20:00.000-07:00

bisiklete bindim, TraderJoe'ya gidiyorum. bir ekmek bir sut bir de cikolata alacagim. kaldirim, okuldan cikan veletlerle dolu. bisiklet yolunun bittigi yerde mecburen, akan trafige dahil oldum. saga donus seridinin solunda caddenin ortasina dogru bir yerdeyken kirmizi yandi, duran trafigin en onunde kaldim. isik yesile dondu. sag ayagimla basmaya hazir pozisyona kaldirdigim sag pedala yuklendigim anda kapri esofmanin sag pacasi zincir carkina sikisti. pedala var gucumle asilmis bulundugumdan, pedal tur attiginda sag pacam da disli carklarda bir tam turu coktan atmis sayildi. sag bacagim bisiklete yapisik, pedal donemez vaziyette yolun ortasinda kaldik. ben diyeyim mal gorenler desin hiyar gibi. epey bir muddet pacami kurtarmaya cabaladiktan sonra arkamda beklesen trafikte kimseden korna ya da kufur duymamis olmamin ezikligiyle, bisikletle bir butun halindeki kendimin yonunu kaldirima cevirdim ve sag pedala bir kez daha yuklendim. pacamla birlikte ikinci turu atan zincir carki esortmanimi belden asagi zorlamaya basladigi anda duruma dizden mudahalede bulundum. caaarrtt sesi esliginde diz bende paca bisiklette kaldi. pedal bosaldi, ben kaldirima ciktim. asili kalan paca parcalarini bisikletten kurtarirken etrafta iki buklum gulenlere hic aldirmadim.

nutella kahverengisi

2010-06-04T08:10:00.000-07:00

mutlulugun resmi cizilemeyebilir ama mutsuzlugun resmi cekilebilir..

kadraj

2010-06-02T09:23:00.000-07:00

www.zaytung.com

kokulu korkular

2010-06-01T10:08:00.000-07:00

mesela ben, cok onemli bir sirketin, insan kaymaklarindan sorunlu kadayif muduru olsam, basvuran adayin, omrunde hic, bozuk ve ici dolu bir buzdolabi bulma/koklama/temizleme deneyimi olup olmadigini ogrenmek isterim.. cunku ben, yalandan, yilandan ve yatakalticanavarindan korkmam, bozuk haliyle icerigini gunlerce muhafaza etme egilimindeki bir buzdolabindan ve onu bu haliyle tatil donusu girdigim evde bulmaktan korktugum kadar...

hic anlatmadigim baska korkularim da var.

zaman zaman

2010-05-30T11:09:00.000-07:00

we could be the s(h)ame

2010-05-29T12:40:00.000-07:00

yapici olmak istiyorum ama gun gecmiyor ki yeni bir neidugubelirsizlik karsima cikmasin.. bu ne? koydun o arcelik robotunu oraya, bir islevsellik bir misyon bir efendime soylim anlam yukle di mi? yapamadin, elleme oyle kalsin. neden kendi etrafinda malca dondurup kolunu kestiriyorsun? yoksa lost'a mi gonderiyorsun siyah beyaz bayraklarla? su icmeden ayni olamayiz ki. 70 kiloymus kostum. bana faydasi var mi? yok. isterse krem peynire tapsin..

diger adaylari ve sovlari izledikten sonra gelen duzeltme: melun robotun intihar girisimine hak vermemek elde degil. onca prova, final, tekrar..yavrim.ne anlamlar varmis gormesini bilene.